Art stations fundation - by Grażyna Kulczyk


30.03.2012
20:00
Studio Słodownia +3
Lichota / Przybysz / Romaszkan Strange Lóóp spektakl

koncepcja i muzyka 
Patryk Lichota

występują 
Magdalena Przybysz, Marta Romaszkan

wykład
dr Tomasz Komendziński „Ciała i umysły poruszone razem”

 

 

„Strange Lóóp” jest spektaklem interpretującym koncepcję „dziwnej pętli”, która tłumaczy zjawisko świadomości jako wynik sprzężenia zwrotnego układu percepcji. Dwie tancerki zaopatrzone są w poszerzone zmysły: kamerę-oko i mikrofon-ucho. Tańcząc, wywołują sprzężenia zwrotne dźwięku i obrazu. Punktem odniesienia jest ustawiony w centralnym miejscu sceny głośnik, praźródło wszystkich dźwięków, który sprzęgając tworzy z nimi oś relacji. Parametry sprzężeń dźwięku są nieustannie zmieniane przez ruch tancerek w przestrzeni. Sprzężenia zwrotne video (strange loop) są kulminacyjnymi momentami spektaklu. Najpierw ukazane jako struktura samoświadomości systemu, następnie ulegają transformacjom poprzez „wpadanie w pętlę” elementów świata i oddziaływanie pętli na siebie. Wokół sprzężeń tworzy się historia powstawania mechanizmów poznawczych, identyfikacji otoczenia, siebie oraz drugiej osoby. Spektakl taneczny staje się również tworzonym na żywo filmem, który wypełnia przestrzeń scenograficzną.

Świadomość jest systemem samo-rekonstruujących się elementów w reakcji na bodźce zmieniającego się środowiska. Maszyny trawią zmysły. Metabolizm maszyn. Treść naszych postrzeżeń jest treścią ich żołądków. Sygnały wyjściowe zmieniają sygnały wejściowe, cyrkulując w pętli wytwarzanej przez organizm systemu. Sprzężenie zwrotne jest świadomością maszyny. Jest informacją na temat ich własnego działania. „Strange Lóóp” jest krzykiem tożsamości urządzenia.

„Strange Lóóp” jest tym momentem świadomości, który identyfikuje jej funkcję. Przestrzeń sceniczna jest mapą identyfikacji, makietą działania percepcji. Ruch jest strukturą rodzenia się procesów poznawczych. Umysł zostaje ucieleśniony.

Patryk Lichota muzyk, kompozytor, improwizator, producent radiowy. Student Kulturoznawstwa UAM w Poznaniu oraz student Muzykologii i Kognitywistyki. Gra na saksofonie, thereminie, zitherze, gitarze basowej i laptopie. Jest autorem słuchowisk radiowych, stworzył muzykę do spektakli: „Układanka” (reż. Robert Jarosz) – pierwsza nagroda na XIII Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Dla Dzieci i Młodzieży „Jarzenie” Teatru Palmera Eldritcha – pierwsza nagroda na Łódzkich Spotkaniach Teatralnych 2009 oraz „Animo Tristi” (premiera na IV Festiwalu Młody Teatr Niezależny w Teatrze Ósmego Dnia w 2010 roku) „Bez Podłogi” Kompanii Doomsday (premiera w Centralnym Basenie Artystycznym w 2009 roku) Widowisko tatralno-multimedialne „Głosy” (w ramach akcji „Obchody 70. rocznicy wybuchu II Wojny Światowej”) w reżyserii Janusza Stolarskiego i Tomasza Jarosza.

Tworzy przestrzeń dźwiękową w odwołującym się do starożytnych misteriów „Symbolatorium” The Mysteries Project Theatre ze Szczecina. Współpracuje z duetem performatywnym Agata Elsner/Ewa Janicka – przy projektach: „Podejrzane” prezentowane na festiwalu Eksperyment 2008 „Flow” – występ na Madeinpoznan Festival, Festival International et Universitaire des Arts de la Scène w Arras, oraz Teatr-akcje 2009 w Suwałkach „Imponderabilium” (premiera na festiwalu No Woman No Art w 2009 roku)

Wraz z Martą Romaszkan zrealizował spektakl taneczny „Starving Mirrors”, który swoją premierę miał na festiwalu ADM Bliksem w Amsterdamie. W grudniu 2010 roku w Teatrze Ósmego Dnia premierę miał jego spektakl „Strange Lóóp” odwołujący się do teorii świadomości – „dziwnej pętli” Douglasa Hofstadtera, wykorzystujący sprzężenia zwrotne video i dźwięku modulowane w czasie rzeczywistym przez dwie tancerki.

Patryk Lichota jest członkiem Teatru Prefabrykaty, autorem koncepcji i muzyki do spektaklu „Granica Pętli” prezentowanego na 18. Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym MALTA 2008 Jest założycielem i liderem kolektywu audio-wizualnego KakofoNIKT (występy m.in na Heineken Open'er 2009, Sound Screen Festiwal, Miasto Zdarzeń, Festiwal Futuryzmu Brunonalia 2008)

Gra na saksofonie w punk-jazzowym zespole Mnoda oraz grającego free-improvisation trio Kurort. Prowadzi w Radio Afera audycje Audiosfera poświęconą muzyce współczesnej. Grał i/lub nagrywał z Blanką Dembosz, Claytonem Thomasem, Piotrem Mełechem, Jeffem Gburkiem, Jakubem Paczkowskim, Piotrem Tkaczem, Adamem Gołębiewskim, Rafałem Zapałą.

Magdalena Przybysz tancerka / performerka/choreografka z Krakowa. Tam, w Eksperymentalnym Studio Tańca Iwony Olszowskiej zdobywała doświadczenie, uczestnicząc w warsztatach organizowanych przez zespół, głównie z dziedziny improwizacji, kontakt improwizacji, site-specific, butoh i technik świadomościowych, a także współtworząc projekty oparte na improwizacji strukturalnej. W 2004 roku równolegle do działań związanych z EST rozpoczęła swoją niezależną drogę, jak sama określa „badaczki przestrzeni“ realizując autorskie projekty oparte na sound and movement development, podejmując współpracę z twórcami innych dziedzin sztuki (z artystką wizualną Zorką Wollny: „Muzeum“, „Ikus Reiknub“,“Przesilenie letnie“, twórcą kreacji społecznych Pierre Deloche „Ocean city“, muzykiem Łukaszem Zygmuntem „ElectrCity, „Divadlo na Perone“, duetem wideoedytorskim ElektromoonVision: „Yoko Ono…without Lennon“, ). Absolwentka pierwszej edycji Alternatywnej Akademii Tańca w Poznaniu oraz rezydentka Solo Projekt 2009 programu Stary Browar Nowy Taniec („Mój Poland Drive“).

Marta Romaszkan ukończyła kierunek Filozofia-komunikacja społeczna na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W pracy nad ruchem czerpie wiedzę głównie ze wschodnich sztuk walki – Tai Chi, którego uczyła się w Chinach i w szkole Piotra Ziemby w Poznaniu, a także Aiki, które studiuje u mistrza teatru Noh i Aiki – Masato Matsuura w Brukseli. Warsztatowo uczyła się u polskich i zagranicznych pedagogów tańca współczesnego i butoh. Wraz z Patrykiem Lichotą zrealizowała spektakl „Starving Mirrors“, który miał premierę podczas ADM Blixem Festival (Amsterdam 2010). Skupia się głównie na pracy nad komunikacją w improwizacji pomiędzy muzykiem a tancerzem.

dr Tomasz Komendziński, wykładowca na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu; jeden z animatorów kierunkuKognitywistyka na UMK; inicjator i organizator międzynarodowej konferencji Cognitivist Autumn in Torun oraz NeuroCulture Meeting i Tribute to Francisco Varela; redaktor prestiżowego pisma Theoria et Historia Scientiarum; ważny udział w redakcji naukowej, promocji i organizacji pisma Avant. Doktor Komendziński inspiruje i aktywizuje naukowo młodzież akademicką. Jego zainteresowania naukowe obejmują: ucieleśnienie umysłu i poznania, enaktywizm, zintegrowana teoria komunikacji, teoria i metodologia badań interdyscyplinarnych, neurofenomenologia, fantomologia, filozofia w kontekście nauki, filozofia amerykańska.