Art stations fundation - by Grażyna Kulczyk


01.10.2011 - 06.10.2011
Studio Słodownia +3
Bertram Müller / Raimund Hoghe Coaching

Coaching dla profesjonalistów / Bertram Müller

Sobota 01.10 - 14:30-18:30
Niedziela 02.10 - 10:30-12:30 oraz 14:00-18:30
Poniedziałek 03.10 - 10:00-14:00

Coaching dla profesjonalistów / Raimund Hoghe

Wtorek 04.10 - 15:00-19:00
Środa 05.10 - 15:00-19:00
Czwartek 06.10 - 15:00-19:00

 

Otwarty pokaz pracy

Piątek 01.04 / 19:00 / Studio Słodownia +3 / wstęp wolny

 

Taniec z Nadrenii Połnocnej-Westfalii

Podążając za kilkuletnią współpracą w ramach Europejskiej Sieci Domów Tańca, na zaproszenie Tanzhaus Düsseldorf, Stary Browar stanie się głównym centrum tanecznego programu Sezonu Kultury NRW w Polsce. Przez cały październik będziemy gościć w Poznaniu wiele spektakli i projektów artystycznych angażujących polskich i niemieckich artystów.

 

W jaki sposób wypracować własny profil artystyczny

By zrealizować dzieło sztuki artysta czy choreograf musi posiadać zarówno ogólne jak i specyficzne umiejętności pozyskiwane stopniowo w trakcie życia, na ulicy i w szkole. 
Rzadko poznajemy wtedy jednak psychologię stosowaną i jej różnoraki wkład w produkcję artystyczną.

Wiele umiejętności potrzebnych artyście w procesie twórczym oraz w trakcie publicznych wystąpień jest mniej lub bardziej bezpośrednio powiązane z możliwościami umysłu i umiejętnościami psychologicznymi.

Obejmują one także zdolność skupienia uwagi w nieprzesadnie poważny sposób na nie dającym się do końca przewidzieć celu, a następnie umiejętność zamanifestowania własnej siły woli i wyobraźni. Jednak nade wszystko istotne jest wypracowanie własnej pozycji estetycznej, która często stoi w opozycji do panujących w danej chwili estetycznych standardów i powszechnie przyjmowanych prawd.

Artysta musi ponadto umieć wykształcić w sobie niezwykle silne poczucie wartości własnej osobowości, aby móc podkreślić jej wyraz estetyczny.

Tym, jednak, co naprawdę niezbędne jest choreografowi jest intuicja i wiedza umożliwiająca przedstawienie w symboliczny sposób własnych doświadczeń w dziele sztuki. Zasadniczo choreograf musi być przygotowany do poświęcenia dużej części swojego życia aby osiągnąć pełnię artystycznego wyrazu.

W swojej działalności choreograf winien także mieć poczucie wywołania pewnej przyjemności estetycznej u widzów oraz talent do zachęcenia uczestników spektaklu do współpracy w realizacji estetycznych intencji głównego choreografa.

W jaki sposób możemy te różnorodne umiejętności wypracować?

W trakcie seminarium omawiane będą następujące tematy: 
1. Jakich kwalifikacji psychologicznych potrzebuje artysta angażując się w proces twórczy, począwszy od pierwszej niejasnej jeszcze inspiracji do ostatecznej wersji dzieła?
2. W jaki sposób artysta może odkrywać i konsekwentnie rozwijać swoje artystyczne tematy?
3. Jakie zasady i metody interakcji są niezbędne w procesie twórczym angażującym wielu uczestników? 
4. Jaki rodzaj umiejętności psychologicznych i poznawczych (siła woli, wyczucie czasu i miejsca, relacja pomiędzy „ja” i „Ty”) sprzyja danemu stylowi estetycznemu?

Wymogi dla uczestników:
Artyści winni mieć co najmniej trzyletnie doświadczenie zawodowe. Uczestnicy powinni dostarczyć kilka reprezentatywnych przykładów swoich wcześniejszych prac.
Językiem seminarium jest j. angielski.

Bertram Müller jest współzałożycielem powstałego w 1979 r. stowarzyszenia „Die WERKSTATT e.V.”; od początku jest jego dyrektorem artystycznym.

Na podstawie własnych studiów, zakończonych dyplomami z dziedziny filozofii, teologii i psychologii klinicznej od 1985 r. wykłada psychologię i szkoli psychoterapeutów w instytucjach w kraju i zagranicą.

Od ponad 20 lat jednym z tematów, na których się koncentruje są idee i metody psychologii stosowanej wykorzystywane dla wsparcia procesów twórczych, w szczególności dla autonomicznego, kreatywnego kształtowania osobowości i własnego profilu zawodowego artystów.

Bertram Müller jest m.in. inicjatorem i szefem projektu „Take-off: Junger Tanz”. Tanzplan Düsseldorf, współzałożycielem Ośrodka Rozwoju Tańca Europejskiego (EDDC, European Dance Development Centre) w Arnhem i Düsseldorfie (do 2003 r.) oraz Międzynarodowej Agencji Artystów Tańca (iDASnrw – International Dance Artist Service NRW), prezydentem Europejskiej Sieci Domów Tańca (European Dancehouse Network, EDN), członkiem wielu jury.

"Pier Paolo Pasolini pisał o rzuceniu ciała w bój. Te słowa zainspirowały mnie do stanięcia na scenie. innymi źródłami inspiracji są otaczająca mnie rzeczywistość, czas, w którym przyszło mi żyć, moje wspomnienia z przeszłości, ludzie, obrazy, uczucia, potęga i piękno muzyki oraz konfrontacja z własnym ciałem. w moim przypadku nie odpowiada ono klasycznym ideałom piękna. ważne jest jednak móc zobaczyć na scenie takie właśnie ciała. nie tylko jeśli chodzi o przeszłość, lecz także w odniesieniu do tego, co dzieje się obecnie, kiedy to ludzie zmieniają się w obiekty, które można zaprojektować. odnośnie sukcesu: jest istotne móc pracować i robić swoje, bez względu na to, czy odnosimy sukces, czy też nie. po prostu robię to, co muszę."
Raimund Hoghe

Raimund Hoghe urodził się w Wuppertalu. Swoją karierę rozpoczął od pisania charakterystyk – portretów outsiderów i celebrytów dla niemieckiego tygodnika „Die Zeit”. Eseje te opublikowano później w kilku tomach. W latach 1980 - 90 był dramaturgiem w Tanztheater Wuppertal Piny Bausch; pisane tu teksty także ukazały się drukiem w dwóch tomach. Począwszy od 1989 r. sam tworzy teksty teatralne dla tancerzy i aktorów. W 1992 r. rozpoczął trwającą do dziś współpracę z artystą Luca Giacomo Schulte. W 1994 r. stworzył dla siebie własny spektakl solowy, „Meinwärts”, który razem z kolejnymi dziełami „Chambre séparée” (1997) i „Another Dream” (2000) stworzył trylogię odnoszącą się do XX w.

Począwszy od 2002 r. Raimund Hoghe tworzy także spektakle zespołowe: „Sarah, Vincent et moi” (2002), „Young People, Old Voices" (2002), „Tanzgescchichten” (2003), „Swan Lake,4 Acts” (2005) oraz spektakl w duecie z Lorenzo De Brabandere pt. „Sacre - The Rite of the Spring” (2004). W 2007 r. tytułem „36, Avenue Georges Mandel” powrócił do dzieł solowych; stworzony w Seulu spektakl został zaprezentowany podczas Festiwalu w Awinionie. Raimund Hoghe kontynuuje cykle spektakli dotyczących klasyki i historii tańca takimi utworami jak „Boléro Variations” z 2007 r. (praca dla paryskiego Centre Pompidou / Festival d'Automne) oraz solowej produkcji „L'Après-midi” dla tancerza Emmanuela Eggermonta, opartej na „Preludium – popołudniu fauna” Claude’a Debussy’ego i „Pieśniach” Gustawa Mahlera (zaprezentowanym na Festiwalu Tańca w Montpellier 2008 /Théâtre du Hangar).

Hoghe często tworzy dla telewizji. Jednym z projektów był np. „Der Buckel”, godzinny autoportret z 1997 r. dla stacji WDR (West Deutscher Rundfunk). Jego książki przetłumaczono na kilka języków. Swoje przedstawienia prezentował publiczności całej Europy oraz Japonii i Australii. Mieszka w Düsseldorfie. Jest laureatem wielu nagród, w tym „Deutscher Produzentenpreis für Choreografie” z 2001 r., francuskiej Prix de la Critique w 2006 r. za „Swan Lake, 4 Acts” (w kategorii „Najlepszy Spektakl Zagraniczny”). W 2008 r. krytycy magazynu „ballet-tanz” przyznali mu tytuł Tancerza Roku.