Art stations fundation - by Grażyna Kulczyk


23.02.2014
19:00
Studio Słodownia +3

bilety w cenie 5zł dostępne na ebilet.pl i punktach informacyjnych Starego Browaru

GWÓŹDŹ/ KORDOVA/ SINIARSKA WIECZÓR SOLO PROJEKT 2013 SPEKTAKLE

SOLO PROJEKT 2013
więcej

Opiekun artystyczny
Bush Hartshorn / UK

Baśka Gwóźdź
Destiny's Child

Są na świecie rzeczy niewytłumaczalne.
Pojawiają się myśli, które chcielibyśmy zapomnieć, ale one zawsze wracają.
Zdarzają się uczucia, których nie chcemy zaakceptować.
Istnieją idee i potrzeby, które prowadzą nas przez życie, bywają
niezrozumiałe i niepoważane, a mimo to są często silniejsze od
wszelkich racjonalnych decyzji i reakcji.

Taniec to nie jest coś co chcę robić. Taniec to jest coś co muszę robić.

Spektakl jest dedykowany Jackowi Łumińskiemu.

fot. Jakub Wittchen

Baśka Gwóźdź – absolwentka Studium Wokalno-Baletowego przy Teatrze Muzycznym w Gliwicach oraz Kulturoznawstwa w specjalności Zarządzanie w kulturze. Studiowała również w PWST w Krakowie, na Wydziale Teatru Tańca w Bytomiu. Współorganizatorka Wrocławskiego Festiwalu Ruchu Cyrkulacje oraz asystentka producenta Deltebre Dansa Festival w Hiszpanii w 2012. Stypendystka Alternatywnej Akademii Tańca w Art Stations Foundation w Poznaniu, stażystka Teatru ZAR w Instytucie Grotowskiego we Wrocławiu, a także słuchaczka Uniwersytetu Otwartego przy Instytucie im. J. Grotowskiego w latach 2010-2013. W przeszłości związana zawodowo ze Sceną Tańca w Teatrze Muzycznym Capitol we Wrocławiu, obecnie współpracuje z Art Color Ballet w Krakowie oraz jest rezydentką w Art Stations Foundation/Stary Browar Nowy Taniec w Poznaniu. Tańczy, tworzy choreografie do spektakli teatralnych i prowadzi warsztaty tańca oraz zajmuje się rytualnym masażem Lomi Lomi Nui.

 

Korina Kordova
on 8th boulevard. right after sinuous curves.

Co to było? Meteoryt? A może wizyta z innego wymiaru?
Cokolwiek to było pojawiło się na naszym terenie.
Zranieni tym spotkaniem, żałowaliśmy, że nie potrafiliśmy zniknąć na życzenie.
Katastrofa zaczęła się gwałtownym runięciem w głębi i rozprzestrzeniła się na obszary zewnętrzne.
Aby uformować GIGANTA. SUPERGIGANTA.
Na Ósmej alei. Zaraz za wijącymi się krągłościami.
Wysłaliśmy odsiecz. Nikt nie powrócił. Stopniowo, uchodzi powietrze.
Pustka nie ustępuje. Musimy ją przetrwać.
Będziemy nią manipulować: przekształcimy to zaburzenie czasu w drganie, dezorientacje.
Biegnijmy, tak szybko jak możemy, aby pozostać w tym samym miejscu.

fot. Jakub Wittchen

Korina Kordova – tancerka, choreograf. Pracowała w rodzinnej Brazylii oraz w Holandii, zanim przeprowadziła się do Polski, aby dołączyć do zespołu Śląskiego Teatru Tańca (PL). Przez 7 lat grała z nimi spektakle w Europie, Ameryce Północnej i Azji. Pracowała z wieloma polskimi oraz zagranicznymi choreografami, takimi jak: Jacek Łumiński (PL), Anna Piotrowska (PL), Barbara Bourget (CAN), Mihai Mihalcea (RO), Idan Cohen (ISR), Kuik Swee Boon (SGP), Suzana Gomes (NL/BR), Irad Mazliah (ISR) i Helena Ganjalyan (PL). Współpracowała z Kokoro Dance (CAN), BalletMet (USA), Samovarteateret (NO) i Teatrem Tańca Zawirowania (PL). Jest autorką solowych spektakli: „Mobile Variations”, „Night”, „Karolina” oraz „Borderline”. Stypendystka organizowanej przez Art Stations Foundation Alternatywnej Akademii Tańca w 2012 roku. W 2013 roku rozpoczęła także pracę we własnym kolektywie artystycznym Flesh System, którego celem jest współpraca z innymi niezależnymi twórcami. W ramach Flesh Systemu współtworzyła duety „± 30 we are here for you” oraz „Once/Twice Simultaneously” z Przemkiem Kamińskim. Jest także członkiem Centrum w Ruchu – związku niezależnych tancerzy rezydujących w Warszawie.

Agata Siniarska
Śmierć 24 klatki na sekundę albo zrób mi tak jak w prawdziwym filmie – choreografia spowolniona w rozdziałach

to solo dzieje się 24 klatki na sekundę/ jak w prawdziwym filmie/ to solo pojawia sie w rozdziałach/ to solo jest dramatyczne, ale wizualnie atrakcyjne/ to solo stoi, siedzi, leży z buzią szeroko otwartą/ to solo odnosi się do wielu nazwisk/ mulvey, akerman, de lauretis, butler, tyler, silverman, kuhn, deleuze, fraser, doane, jelinek, kwiatkowska, karina, kodard, vitti, antonioni, bardot, shermann, chytilova, illouz, halberstam, jones, pollock, german, moreau, radkiewicz, creed, potter, modleski, herden, fassbinder choć wcale nie sprawia im to przyjemności/ to solo wytwarza kategorię prawdy, w którą głęboko wierzy/ to solo dotyka życia i śmierci/ to solo nigdy nie słyszało o agacie siniarskiej/ to solo jest w pełni świadome, że to, co tu produkuje to emocjonalny kapitalizm/ to solo wolałoby, żeby jean luc godard był kobietą/ to solo jest tylko zaangażowane w intrygi miłosne/ to solo cierpi w imię wszystkich heteroseksualnych kobiet/ to solo jest potencjalną ofiarą i ma z tego powodu wzmożone poczucie winy/ to solo cię kocha i oczekuje od ciebie, że będziesz prawdziwym mężczyzną/ to solo będzie stać w jednym kadrze przez długi czas/ to solo chce być wzięte w każdej pozycji/ to solo czeka/ to solo mówi przepraszam

fot. Jakub Wittchen

agata siniarska to fikcyjna postać o wielu talentach i przeszłości kryminalnej, świadomie dziejąca się rozdział po rozdziale w przestrzeni choreograficznych sekwencji, żarliwie pracująca nad ideą kobiecej personifikacji. Dając szansę przez lata różnym rodzajom form teatralnych, obecnie studiuje zadania choreograficzne w Berlinie, nie zapominając jednak przeszłych doświadczeń i kultywując pragnienia wobec języka i pisania, kina i animacji. Uzależniona od fikcji Agata prowadzi swe dochodzenia pomiędzy życiem/śmiercią w obrazie a życiem/śmiercią poza kadrem, tworząc z siebie samej, poprzez przypisane jej kulturowe struktury, narzędzia wizualnej retoryki. Każdy wizerunek, podsycany przez energię głębokiej teoretycznej jękliwości, robi z pasją i wielką fascynacją. Wielokrotnie nie samotnie, ale w kompanii wielu wspaniałych awanturników.