Art stations fundation - by Grażyna Kulczyk


06.11.2011
19:00
Studio Słodownia +3
Randka w ciemno

muzyka 
Alpha

taniec 
Maria Mavridou, Jurij Konjar, Peter Pleyer, Daniel Almgren Recén, Marysia Stokłosa, Iza Szostak

światło 
Jan Cybis

Zasada jest zawsze ta sama – na randkę w ciemno wysyłamy tancerzy i muzyków. Jak na każdej takiej randce, nigdy nie wiadomo co może się wydarzyć. Czy artyści będą do siebie pasowali? Czy się polubią? Czy zaiskrzy? A co jeśli dialog zupełnie nie będzie się kleił? Mimo tak wielu znaków zapytania kilkakrotnie już mogliśmy oglądać w Poznaniu jak artyści przyjmują to wyzwanie i pozwalają się zeswatać – zawsze z ekscytującym skutkiem! Jeden z pierwszych naszych „randkowiczów”, Michael Schumacher, tak mówił o tym doświadczeniu:
„Improwizacja z ruchem, dźwiękiem, tekstem i światłem na scenie to jak wykonywanie codziennych czynności… Wyjście z domu, podróż przez miasto, spotkanie z przyjacielem, szukanie jedzenia, wspólny posiłek i powrót do domu… (…) Praca z artystami innych dziedzin jest wyzwaniem i wyzwoleniem. Wszystko co wiem, zdobyłem poprzez eksplorowanie nieznanych mi rejonów. Każda chwila ma swoją własną przeszłość i przyszłość. To zdanie jest kwintesencją tworzenia kompozycji w czasie realnym. Kiedy jestem twórczo zaangażowany w chwilę, czuję jakbym surfował na fali pomiędzy moim doświadczeniami i aspiracjami. I jest to zawsze dzika jazda!”

W ramach projektu Old Music New Dance „dziką jazdę” zapewni nam duńskie trio Alpha i grono międzynarodowych tancerzy-improwizatorów. Zapraszamy na unikatowe spotkanie, w którym energia współczesnego tańca spotka się z muzyką rozpiętą pomiędzy renesansem, barokiem, światowym folkiem i minimalistycznym techno.

Alpha (Dania)
to Bolette Roed (flet), Peter Navarro-Alonso, (saksofon), David Hildebrandt (perkusja) – duńskie trio złożone z klasycznych muzyków należących do europejskiej czołówki wykonawców muzyki dawnej. Ich pomysł na wspólne granie jest wyjątkowy: klasyczny skład zamawiający i komponujący nowe utwory, improwizujący, grający także światowy folk, nie stroniący od electro acoustic, często łączący elektronikę z muzyką średniowieczną. Stylistyczna rozpiętość Alphy sięga od XIV w. aż do współczesnych dzieł – od gregoriańskich chorałów po minimalistyczne techno.
W 2006 roku muzyka Alphy została wyróżniona druga nagrodą w Konkursie Muzyki Kameralnej Duńskiego Radia i otrzymała specjalna nagrodę jury dla najlepszej kompozycji współczesnej co zaowocowało nagraniem nominowanej do Grammy płyty (dla Dacapo Records). W 2008 i 2009 roku trio znalazło się pośród finalistów konkursów wykonawczych w Nowym Jorku i Sankt Petersburgu i uzyskało nominacje do Nordic Council Music Prize 2009. W 2010 roku ukazała się kolejna nominowana do Grammy płyta „Alpha World”, którą Duńskie Radio okrzyknęło jedną z pięciu najlepszych płyt w 2010 roku.

Maria Mavridou (Grecja)
uczyła się tańca w rodzinnej Grecji oraz na wydziale choreografii School for New Dance Development i w Movement Research w Nowym Jorku. Mieszka w Amsterdamie. Jest częścią kolektywu performerskiego Body Weather Amsterdam, współpracuje też z grupą White Horse. Tańczyła w wielu międzynarodowych produkcjach (także w Polsce – „Let's Dance Chopin” Marysi Stokłosy, premiera na Shanghai EXPO). Maria pracuje też jako solistka tworząc kameralne spektakle we współpracy z artystami innych dziedzin oparte najczęściej na improwizacji.

Jurij Konjar (Słowenia)
Po ukończeniu kursów judo, zaczął trenować taniec towarzyski, by wkrótce porzucić go dla tańca modern, którego uczył się w różnych centrach w Nowym Jorku. Studiował także taniec musicalowy w Urdang Academy w londyńskim Covent Garden. Tańca współczesnego uczył się w prestiżowej szkole PARTS w Brukseli. Był dwukrotnym stypendystą programu DanceWeb przyznawanego przez wiedeński festiwal ImPulsTanz. Współpracował jako tancerz z wieloma choreografami – m.in. z Sidi Larbi Cherkaoui / Les Ballets C de la B; Roberto Olivanem; Mają Delak; Janezem Janša / Exodos Slovenia; Borisem Charmatzem; obecnie praktykuje „Tuning scores” z Lisą Nelson.
Jurij tworzy także własne spektakle. Ostatni z nich – improwizowane solo „Wariacje Goldbergowskie”, będziemy mogli obejrzeć już w niedzielę 27.11. w ramach finałowego wieczoru projektu Old Music New Dance.

Peter Pleyer (Niemcy)
uczył się tańca w European Dance Development Center przy Art Academy w Arnhem w Holandii. Pracował jako tancerz i asystent choreografa w Nowym Jorku z Yoshiko Chuma, oraz w Paryżu z Markiem Tompkinsem. Od lat współpracuje z Eszter Gal w Budapeszcie. Wystąpił na Impro Festiwal w Nowym Jorku oraz na paryskich obchodach dwudziestolecia contact improvisation. Opracowuje choreografie do własnych występów (jest laureatem konkursu choreograficznego w Groningen). Od 2000 roku mieszka w Berlinie. Ostatnio oddaje się zgłębianiu tajników teorii tańca. Swój spektakl „Choreographing books” prezentował w Browarze w Poznaniu w 2009 roku. Peter jest współtwórcą projektów edukacyjnych dla choreografów w Berlinie, a także częścią osobowości fikcyjnej polskiej tancerki Veroniki Blumstein. Od 2007 roku pełni funkcję dyrektora artystycznego berlińskiego festiwalu młodej choreografii – Tanztage Berlin. W 2010 roku był artystycznym opiekunem młodych polskich choreografów w ramach programu Solo Projekt.

Daniel Almgren Recén (Szwecja)
po zakończeniu kariery sportowca zaczął studiować teatr (zarówno w teorii, jak i w praktyce) i zanim ostatecznie stał się tancerzem, pracował jako aktor fizyczny. Ukończył amsterdamską School for New Dance Development, współpracował między innymi z Ivaną Müller, Keren Cytter i Ibrahimem Quarishi. Jest współzałożycielem przestrzeni performatywnej Gross und Stark (www.grossundstark.com). Daniel tworzy spektakle na pograniczu tańca, performance i sztuk wizualnych. Interesuje go wykorzystywanie indywidualnego potencjału artystów świadomie dialogujących ze zmieniającym się otoczeniem. Jego prace charakteryzuje równowaga między teoretyczną refleksją i fizycznością. Mimo konsekwentnej konceptualizacji podmiotu spektakli (ciała), i nowym sposobom jego postrzegania w przestrzeni, Daniel pozwala jednak także dojść do głosu cielesnej poezji.

Marysia Stokłosa (Polska)
Ukończyła wydział choreografii w amsterdamskiej School for New Dance Development. Wcześniej studiowała taniec współczesny w London Contemporary Dance School w The Place w Londynie. Jej dorobek twórczy to między innymi „Let’s Dance Chopin” we współpracy z kompozytorem Januszem Stokłosą (premiera podczas Expo 2010 w Szanghaju), „Prawa półkula”, solo „Vacuum” oraz prace interdyscyplinarne takie jak „Mieszkania X” – sztuka odbywająca się w prywatnych mieszkaniach (Warszawa 2010; Mannheim 2011). Jako tancerka uczestniczyła w spektaklach takich choreografów jak Jeremy Wade, Sara Shelton Mann, Min Tanaka oraz Dick Wong. Kieruje Fundacją Burdąg i prowadzi Dom Pracy Twórczej Burdąg na Mazurach (www.burdagstudio.pl). Jej ostatnim projektem jest trwający obecnie w Warszawie Przegląd Nowego Tańca.

Iza Szostak (Polska)
ukończyła Szkołę Baletową w Warszawie (2003) oraz Codarts, Rotterdam Dance Academy (2008). Była stypendystką polskiego Ministerstwa Kultury oraz Holenderskiego Corrie Hartong Fonds. Odbyła staż w Belgii w zespole Jana Fabre / Troubleyn oraz u Piet Rogie. Współpracowała również z Michaelem Schumacherem, Amy Raymond, Krisztiną de Chatel i Felixem Ruckertem. Od 2008 roku współpracuje z zespołem Anna Holter + Company w Monachium. W 2010 roku tańczyła w projekcie „Let’s Dance Chopin” w choreografii Marysi Stokłosy oraz stworzyła własne choreografie solowe „Karmi-go”, „Sprzężenie zwrotne” i „Grandpa-go”. W 2011 rezydentka Programu Solo Projekt Art Stations Foundation w Poznaniu, współtwórczyni spektaklu „Folk? a ja się nie zgadzam” w reżyserii Kozak / Rowiński (Festiwal Ciało/Umysł) i „Prolog” w reżyserii Wojtka Ziemińskiego (Krakowskie Reminiscencje Teatralne).

OMND PL2