Art stations fundation - by Grażyna Kulczyk


19.11.2007
19:00
Studio Słodownia +3
Teatr Limen Puste miejsce albo sny oceanu spektakl

reżyseria / choreografia / scenografia 
Sylwia Hanff

wykonanie 
Sylwia Hanff, Tomasz Bazan

video art 
Zuzanna Szydłowska

maska 
Baszka von Hanff

Puste miejsce, które zostawiamy w nas, czekając na spełnienie niemożliwego... Szczelina, przez którą sączy się nieskończoność czy czarna dziura pochłaniająca życie? „Miejsce” między jednym ruchem, a następny. Migotanie Pustki... s. h.

Wchodzę w czarną dziurę przestrzeni nachylony ku echu wetchnienia.
Całym ciałem wciskam się w szczelinę czasu o milimetr obrotu wyprzedzając samego siebie.
Pio Troski „Stalker. Ogród wewnętrzny”

Umysł i ciało opadają
Opadanie to umysł i ciało
Zen
Ciało to było... [...]
Ono to chciało przebić głową ostatnie mury i przedostać się nie tylko głową – poza nie, w ,,tamten świat”. Lecz „tamten świat” dobrze jest ukryty przed człowiekiem, ów odczłowieczony, nieczłowieczy świat; zaś żywot bytu wcale do człowieka nie przemawia, chyba, że czyni to jako człowiek [...]. Tako rzecze Zaratustra.
F. Nietzsche

Jedną z inspiracji było późne malarstwo Z. Beksińskiego.

Taniec Butoh kontrkulturowa forma teatru tańca, która narodziła się w Japonii Nazywany "Ankoku butoh" - tańcem ciemności, odwołuje się do ekspresjonizmu i koncepcji teatru okrucieństwa Antonin'a Artaud'a oraz starych obrzędów. Sam w sobie jest rytuałem eksplorującym mroki nieświadomości. Z premedytacją ukazuje zakazane dotąd obszary życia. Nie opiera się on na żadnej technice, a zamiast choreografii czy pozycji tanecznej proponuje "totalną obecność", osiąganą dzięki przyjęciu przez tancerza szczególnej psychofizycznej postawy określanej pojęciem butoh-body (jap. butoh-tai). Nie oznacza ono fizycznego ciała, ale stan umysłu, czy raczej jedność ciało-umysł. Stan ten jest przekroczeniem dualizmu przedmiot-podmiot, świadomość-nieświadomość.

Sylwia Hanff tancerka butoh, mim, instruktor improwizacji tańca i symboliki ciała, mgr filozofii; była aktorka Warszawskiego Teatru Pantomimy, uczyła się i występowała ze Studiem Mimów Stefana Niedziałkowskiego w Teatrze na Woli, współpracuje m.in. z Teatrem Narodowym i Operą Narodową, teatrami ulicznymi i pantomimy; tańca butoh uczyła się na warsztatach u największych mistrzów (Ko Murobushi, DaisukeYashimoto, Carlotta Ikeda, Atsushi Takenouchi, Kan Katsura, Tadashi Endo).

Tomasz Bazan tancerz, choreograf; od wielu lat zgłębia rożne style wschodnich stuk walki, specjalizuje się w vietnam dao, młodszy asystent choreografa Milli Sodrić w Phoenix Sathor Theatre, współpracował z Ośrodkiem Praktyk Teatralnych Gardzienice, członek Stowarzyszenia Teatralnego Chorea, współpracował z Ośrodkiem Grotowskiego, od 2004 roku prowadzi swój własny Ośrodek Teatralny przy Centrum Kultury w Lublinie realizując program poszukiwania nowej płaszczyzny teatru. Studiował rok malarstwo na Uniwersytecie Rzeszowskim i współpracował z Jeanem Marco, francuskim malarzem i scenografem. Ukończył Kulturoznawstwo na Uniwersytecie Marii Curie Skłodowskiej o specjalizacji krytyka i animacja dzieł sztuki.

www.limenbutoh.net