Art stations fundation - by Grażyna Kulczyk


08.12.2012
19:00
CK Zamek, Sala Wielka
Anita Wach / Via Negativa OOPS spektakl

pomysł 
Anita Wach i Bojan Jablanovec

wykonanie i choreografia 
Anita Wach

koncepcja, tekst i reżyseria 
Bojan Jablanovec

kierownictwo techniczne i oświetlenie 
Janko Oven

muzyka
(wybór Anity Wach) Jean-Baptiste Lully, The Other Half, Michael Praetorius, Johnny Thunder

producent 
Špela Trošt

produkcja 
Art Stations Foundation, Poznań i Via Negativa, Lublana

przy wsparciu 
Ministerstwa Kultury Republiki Słowenii, władz miasta Lublana oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

koprodukcja 
tanzhaus nrw Düsseldorf i Dance Ireland, Dublin

w ramach programu 
Modul-Dance wspieranego przez Program Kultura Unii Europejskiej

Projekt historyczny, jakim było oświecenie okazał się porażką. Światła w ogóle nie działają.

„Oops” to solowy spektakl taneczny odgrywany jako nieustający „dialog” pomiędzy tancerką (Anitą Wach) i sceną, która wciąż kwestionuje znaczenie swoje własnego i tancerki istnienia. Scena przyjmuje tu rolę „osoby dramatu” zwracając się do widzów i tancerki za pomocą wyświetlanego tekstu: „Mam problem ze światłami. Wiem, że powinnam je włączyć już za chwilę. Ale obawiam się, że może to być błąd”.

Choć scena przemawia z pozycji ponadczasowej świadomości, transcendencji, „krytycznego rozumu”; choć jest świadoma historycznej pętli błędów, w którą wciąż i od nowa daje się złapać wraz z artystami, producentami, widzami, gospodarką, państwem, nauką, religią – jest całkowicie bezsilna, skazana na fizyczną obecność wykonawcy. Tancerka, uwięziona we własnej fizycznej obecności i jednocześnie w jej kontekście, może jedynie bronić swojego znaczenia poprzez ciało. Obie wyznaczają sobie nawzajem granice i obie zmuszone są przyznać się przed sobą, jak za każdym razem od nowa udaje im się wzajemnie siebie zdradzić. Błąd jest jedynym posiadającym znaczenie powodem ich istnienia.

„Oops” odnosi się do mechanizmu błędu działającego jak pętla, od której nie ma ucieczki. Albowiem nigdy nie ma tylko jednego błędu. Zawsze następuje po nim nieskończona seria błędów aż potrzeba zmiany staje się zbyt wielka. Zmieniamy sposób ubierania się lub nawyki żywieniowe, partnera, pracę, imię, adres, bank, dyrektora, małżeństwo, prezydenta, rząd, konstytucję, ustrój… Życie staje się niekończącym się procesem poprawiania błędów obracającym się wokół wciąż tego samego błędu – poprawienia błędu. Historia stopniowo traci znaczenie. „Umysł oświecony” utknął na dworze Ludwika XIV cynicznie skazując każdą próbę znalezienia rozwiązania na porażkę. Stał się więźniem błędu.

Anita Wach, w latach 1996-2003 tancerka Śląskiego Teatru Tańca w Bytomiu. Jako tancerka i performerka współpracuje z wieloma artystami różnych dziedzin sztuki. Od 2005 roku członek warszawskiego kolektywu Teatr Bretoncaffe, którego działania koncentrują się na poszukiwaniu nowych metod cielesnej kreacji i dramaturgii. Rezydentka Pact Zollwereinw Essen (2005), stypendystka szwajcarskiej fundacji pro helvetia (2003) i polskiego Ministerstwa Kultury (2011). Uczestniczyła w wielu międzynarodowych projektach, m.in. w interdyscyplinarnym projekcie KonglomeArt (Berlin 2003) czy projektach w ramach roku współpracy kulturalnej miedzy Polską i Izraelem (2008). Autorka 3 spektakli : prezentowanego na Polskiej Platformie Tańca 2008 solo „Inch 1,5” (2006), oraz improwizowanych projektów „on/off” (2010) i „weast.com” (2009).

000

10

5307c2411c4a2