Art stations fundation - by Grażyna Kulczyk


30.11.2013
15:00
Słodownia +2
Anna Królica Analogie. Kantor a współczesna choreo­grafia SPAZIO 2013 - otwarte wykłady

Z współczesnymi choreografami łączy Tadeusza Kantora tworzenie nowego systemu ikonografii cielesności, a także związana z tym rytmizacja działań scenicznych, ukierunkowanie na działanie performera. Wiele ścieżek interdyscyplinarnej sztuki Kantora prowadzą do wielkiego tematu ciała rzadko w jego twórczości podejmowanego. Od lat 90. wyjątkowo często eksponowanego w praktyce współczesnych choreografów. W tej niebezpośredniej fascynacji ciałem, skóry naciągniętej na szkielet, skrywającej zarówno anatomiczne narządy, labirynty połączeń, złożeń układów kostnych i innych; skrywane pod powłoką jest jakby kolejne wnętrze, element abstrakcyjny, duchowy, intelektualny nienamacalny, choć obecny. Kantor śledzi wzrokiem za realnym ciałem, lecz dostrzega głównie jego rozpad i obumieranie. Łapie człowiek i jego analogie – szmaciana lalka oraz maszyna, na codziennych czynnościach i działaniach - i tu spotyka ponownie perspektywę bliską współczesnej praktyce choreograficznej. Celem wykładu będzie szukanie analogii oraz ich komentowanie.

Anna Królica – krytyczka, historyczka, teoretyczka tańca i kuratorka. Autorka pierwszej książki o najnowszej historii tańca współczesnego w Polsce – Sztuka do odkrycia. Szkice o polskim tańcu (Tarnów, 2011). Od 2011 roku jest przewodnicząca Rady Programowej ds. Tańca Instytutu Muzyki i Tańca. Od 2008/2009 prowadzi autorskie zajęcia o tańcu teatralnym na Uniwersytecie Jagiellońskim – wcześniej w Katedrze Teatru i Katedrze Dramatu, obecnie – w Instytucie Kultury UJ. W Katedrze Performatyki UJ przygotowuje doktorat na temat pamięci i ciała w Teatrze Śmierci Tadeusza Kantora i Tanztheater Wuppertal Piny Bausch. W ramach stypendium twórczego Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2012) przygotowuje książkę, składającą się z wywiadów z młodym pokoleniem choreografów polskich.

Sprawowała także funkcję koordynatorki ds. merytorycznych I Kongresu Tańca w 2011 roku. Dwukrotnie była członkinią Komisji Artystycznej Polskiej Platformy Tańca: w 2008 i 2012. Kuratorka IX edycji festiwalu „Kalejdoskop” w Białymstoku 2012 roku pod hasłem„Pokolenie Solo”, prezentującej młode polskie pokolenie tancerzy i choreografów. Od 2011 roku jako jeden z wiodących wykładowców jest zaangażowana w projekt „Tańczące parabole – młodzież w teatrze tańca”, organizowany przez Podlaskie Stowarzyszenie Tańca oraz Marszałka Województwa Podlaskiego.

W latach 2006-2011 współzałożycielka (obok Witolda Mrozka) i redaktorka opiniotwórczego serwisu www.nowytaniec.pl /danceinpoland.eu. W roku 2010 kierownik projektu „Baza informacji o polskim tańcu NowyTaniec.PL”, wspieranego przez Narodowe Centrum Kultury w ramach programu „Edukacja i badania kultury – Obserwatorium kultury”. Współorganizatorka konferencji „Razem czy osobno – „Między polskim tańcem a teatrem” organizowanej wraz z Instytutem Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego.

Prowadzi również działalność popularyzatorską: autorka licznych tekstów towarzyszących wydanej przez Agorę kolekcji DVD „Balet i Taniec”; organizatorka warsztatów krytycznych,wykładów, a także – dzięki wsparciu Narodowego Centrum Kultury – pierwszego konkursu na pracę dyplomową o tańcu teatralnym.

Publikuje w „Didaskaliach”, „Teatrze”, „Kontekstach” oraz portalach www.dwutygodnik.com, www.kulturaenter.pl. W swojej pracy skupia się przede wszystkim na polskim tańcu współczesnym – zarówno jego najnowszych przejawach, jak i zapoznanej historii z przełomu lat 80. i 90. Dlatego opublikowała między innymi szkic o Teatrze Ekspresji Wojciecha Misiuro czy obszerną rozmowę z Iwoną Olszowską. Ponadto interesują ją związki polskiego tańca z tradycją teatralną – przede wszystkim z Tadeuszem Kantorem, ale także Teatrem Pantomimy Henryka Tomaszewskiego. Równie dobrze czuje się w niemieckiej tradycji taneczno-teatralnej – pisała (i pisze) o Pinie Bausch, Sashy Waltz, ale też o Oskarze Schlemmerze i przedstawicielach przedwojennej awangardy.